Paulit-ulit lang ng post? Paulu-ulit lang ng litrato? E ganun talaga, di nakakasawang magpaulit-ulit lalo na kapag sila ang topic. Bakit kaya kapag bored ako o kaya malungkot e tingnan ko lang mga litrato nating magkakasama at masaya e sumasaya na rin ako? Haha lakas ng impact niyo sakin, na kahit litrarto e napapasaya niyo ko. Lab na lab ko talaga kayo! Siguro bago magpasukan e magpaprint ako ng mga litrato natin tapos ilalagay ko siya sa likod ng notebook ko, kahit isingit ko sa tabi ng schedule ng mga klase ko, kasi kayo magiging stress reliever ko sa araw-araw lalo na’t kolehiyo na ko nun, less time para magkakasama tayo ng may pasok, hay. Drama ko haha. Pero seryoso na, may sembreak, christmas break, lunch break, heart break, at samu’t saring break para magkakasama tayo. Chos lang yung lunch break at heart break. Lamyu gais <3
M.A.S. Outing 2013 @ Villa Aurora
Sa saya siguro nung araw na ‘to, sa dami ng kasiyahan na nangyari, ilan na don e yung naghubad si Mark ng shorts at pilit naming kinuha mula sakanya ang mahiwagang shorts niya, yung akala namin hindi na kami makakain na mga babae dahil wala na kaming mga load pantawag sa McDo, yung sasakay sa balikat ng mga lalaki ang girls at maglalaban-laban kami, yung dapat e pagtitripan namin si Biyog pero ako ata ang nakarma kaya natamaan niya ko sa ilong at dumugo ito, at ang pinakahuli yung girls vs. boys na basketball na natmbakan namin sila ng walang halong kadugaan (pero meron talaga). Basta ang saya nung araw na ito, ang nakakatuwa pa don e yung mga ‘The Originals’ talaga ang mga kasama, yung talagang magkakasama noon, except na nadagdag si Arlene kasi ngayon lang siya sumama samin tapos wala si Kuya Prince at Mary Joyce :( sana hindi dito matatapos yung nagkakasama-sama kaming muli, sana marami pang mga pagkakataon na magkakasama kami kahit na sobrang busy alam kong magkakaroon ng pagkakataon na mauulit ito. Thank you kay, Lord, talaga kasi kung hindi Niya kami tinawag para maglingkod Sakanya hindi siguro ako makakakita ng da best na mga kaibigan sa buhay ko :)
Kung tatanungin ako kung gaano kasaya sa M.A.S.(Ministry of Altar Servers) e pakitingnan na lang yung mga pictures sa itaas. Medyo hindi halata na ang saya namin, hindi lang pala masaya kundi sobrang saya. Since nung nagpalit ng parish priest samin at bumalik kaming mga babae tapos pinahandle kami ni Fr. Vic kay Bro. Danny e dun na nagsimula ang lahat, yun ay kung hindi dahil kay Bro. Danny na ipinakilala samin si Kuya Prince at nagkaroon ng maraming activities ang M.A.S. Dito nag-umpisang magkakilanlan ang bawat isa mula sa iba’t ibang chapel. Yung tipong nung una e sobrang nagkakahiyaan pa, hindi pa namin kilala ang bawat isa, walang nagsasalita, pero ngayon ayon labasan na ng baho yan! Haha yun bang wala nang hiyaan kasi kumportable na kami sa isa’t isa? Sa dami ba naman kasi ng mga tambay at gala namin e sinong hindi masasanay sa bawat isa? Yung mga tambay at gala na umulan man o umaraw gora pa rin yan! Halos kulang na nga lang e araw-araw na kaming magkakasama, kung may isang bahay siguro na para samin lang e baka di na kami lumabas don dahil enjoy naman namin ang bawat isa. Dito ako nakakakita ng mga tunay na kaibigan, dito dumami ang mga kaibigan ko. Nakakatawa nga kasi noon sa sobrang malapit kami sa isa’t isa e nakakalimutan na namin yung ibang bagay, tulad ng problema, love life, ang alam lang kasi namin e yung saya kapag kasama namin ang bawat isa. Kapag nga nagkakaproblema e naaayos naman kaagad, pero depende sa sitwasyon, pero sa dulo naman e kami pa rin yung magkakasama, kami pa rin yung mga magdadamayan. Nakakamiss lang yung ganito. Ang bilis kasi ng panahon parang kahapon e ganito kami pero ngayon eto nagiging mga busy na kasi lumalaki na kami. Haha pero alam ko namang maraming way para magkasama-sama ulit kami. Kahit hindi na tulad ng dati pero magkasama-sama manlang kami okay na. I love you M.A.S.! <3
I love how whenever I look up at the sky makes everything feel better, like life’s so perfect.
Naiipon hanggang sa feeling mo sasabog ka na. Gusto mong umiyak pero ayaw lumabas. Gusto mo ng kausap pero pucha wala kang load, wrong timing pa. Kapag may kausap ka na wala ka namang masabi, hindi mo masabi, gusto mo na lang pala ikimkim. Halo-halo na. Ngayon lang.. ngayon lang. Hanep naman ‘to. Lagi naman e, lagi na lang. Alam kong masaya ko, kaya ko maging masaya na parang wala lang, andyan sila para mas mapasaya ka pa, pero bakit ganto? Parang ewan. Ang bigat sa pakiramdam. Jusme! Lord, ikaw na po bahala.
Yesterday’s swimming with BBKeds (Me, Kaila, K-ann, Isabelle, Rhon, Kristan & Santy) at Balagtas Resort. Entrance was 90php and the cottage was free. So what for a cheap resort when what we want is to swim and have fun? :) ♥
